Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Urban Transcripts 2010 : Athens



Συνδυάζοντας το φιλμ, τη φωτογραφία, το σχέδιο, το κείμενο, αλλά και το διαδραστικό installation, η έκθεση Urban Transcripts 2010 συνθέτει μία σύγχρονη και ταυτόχρονα εναλλακτική αφήγηση της πόλης της Αθήνας μέσα από έργα Ελλήνων και ξένων δημιουργών. Η έκθεση συνοδεύεται από μια ημερίδα κατά την οποία οι δημιουργοί θα παρουσιάσουν τα έργα τους και θα συζητήσουν με το κοινό. Το Urban Transcripts είναι μια πρωτοβουλία του kollektiva.net, ενός δικτύου που συνδέει ανθρώπους με ταλέντο και έμπνευση από διαφορετικούς τομείς της επιστήμης και της τέχνης με σκοπό την προώθηση συλλογικών έργων. Η έκθεση θα βρίσκεται στη gallery του Booze Cooperativa από τις 16 ως και τις 26 Δεκεμβρίου. Η παρουσίαση των έργων θα γίνει την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου στις 6.00 μ.μ. στον ίδιο χώρο.

Συμμετέχουν:
Fabiano Micocci— Αγγελική Ζερβού —Αλεξία Καρακάση & Μαρίνα Αντσακλή— Βαγγέλης Καλογεράκης— Ομάδα ArchIV+ (Ελένη Μπουμπάρη- Θοδωρής Ντούνας-Ναταλία Ηλιάδη- Σοφία Ξανθοπούλου-Αποστόλης Ζαχαράκης) - Ευγενία Φρατζέσκου—Ευδοκία Κοράκη & Cathrine Blin— Μαρία Μίχου —Μαρία Σφαέλλου


Είσοδος Ελεύθερη
Στο υπόγειο του Booze Cooperativa
Διάρκεια Έκθεσης: 16 - 26 Δεκεμβρίου 2010
Επισκέψιμες ώρες: 14:00 – 22:00

Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

We didn't cross the border! The border crossed us!

Ξεκίνησε το 23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου (21-31 Οκτ./ Τριανόν Filmcenter, Απόλλων Cinemax Class, Ιδρ. Μιχάλης Κακογιάννης) γιούπι για γιαααα
Απόψε δε τα μεσάνυχτα sharp, στο Απόλλων, προβάλλεται το Machete (2010) των Ίθαν Μανικίς και Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ! Ε, ρε γλέντια!!! Μια ταινία για ανθρώπους με λεπτά αισθήματα, ευγενικά βλέμματα και ροδαλά χεράκια :)
Μια αριστουργηματική επάνοδος μετά το Planet Terror (2007) που θα συγκινούσε ακόμη και το βαρβάτο χασάπη της γειτονιάς μου....
Οι αδαής το κατατάσσουν στην κατηγορία των b-movies, το greedyluben θα το έστελνε χαλαρά για χρυσό λέοντα!!!

Μην το χάσεις στη μεγάλη οθόνη! Είναι υπερπαραγωγή λέμε....
αν είσαι από τους άπιστους θωμάδες τσέκαρε cast @imdb



όλο το πρόγραμμα του φεστιβάλ εδώ

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

i need yr love and i need yr hug/ καλό μήνα!



οι Tango with Lions είναι απλά γαμάτοι! Κάνουν και γαμάτα live!

τσεκάρετε εδώ:
@ myspace

αυτό το cd το θέλω :
@ inner ear

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Προς όλους τους επίδοξους Ιντιάνα Τζόουνς καλλιτέχνες:

Είσαι καλλιτέχνης? Θέλεις να ζήσεις μια αληθινή ανθρώπινη περιπέτεια? Νιώθεις έτοιμος να αναδείξεις μέσα από την τέχνη της φωτογραφίας τι σημαίνει φτώχεια και με αυτό τον τρόπο να συμβάλεις καταλυτικά στην αντιμετώπισή της? Ε, λοιπόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δούλεψε ενώ εσύ κοιμόσουν και σου οργάνωσε ένα εκπληκτικό πρότζεκτ (ένας θεός ξέρει με πόσο προϋπολογισμό) για να μπορέσεις επιτέλους να εκφράσεις τις κοινωνικο-πολιτικές ανησυχίες σου αναδεικνύοντας ταυτόχρονα το καλλιτεχνικό σου ήθος και ταλέντο.
Ας ξηγηθούμε λοιπόν.
Εσύ, ο φοιτητής της Καλών Τεχνών θα έχεις την ευκαιρία με τη βοήθεια μιας ΜΚΟ και το ευγενικό καπέλωμα της Ε.Ε. να γνωρίσεις ίσως για πρώτη φορά στη ζωή σου έναν αληθινό φτωχό άνθρωπο!!! Τι συγκίνηση γαμώτη μου!
Έπειτα εσύ μαζί με το φτωχό αυτό άτομο θα έχετε την ευκαιρία να αποτελέσετε ένα «καλλιτεχνικό δίδυμο» που θα ξεχυθεί προς αναζήτηση του τέλειου κάδρου εμπνευσμένου από τις πρωτότυπες συζητήσεις σας (σχετικά με τη φτώχεια φυσικά- που εσύ πας να πολεμήσεις και ο/η άλλος/η βιώνει στην καθημερινότητά του). Οι φωτογραφίες που θα επιλεγούν θα εκτεθούν σε 2 μήνες στις Βρυξέλλες για να πάνε να τις δουν κάποιοι άσχετοι που επιτέλους θα τους δώσετε να καταλάβουν ότι «κύριοι! Μη νομίζετε…οι φτωχοί άνθρωποι όταν έχουν την ευκαιρία να εμπλακούν με την τέχνη επιτέλους αποπροσανατολίζονται από την καθημερινή ανάγκη για επιβίωση, και επιτυγχάνουν όχι μόνο την ενσωμάτωση στην κοινωνία (π.χ. πώς αλλιώς δλδ. θα μπορούσαν να εκθέσουν το έργο τους, ε?) αλλά και να κερδίσουν τη χαμένη αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθησή τους!!!» Πολλαπλό το κέρδος αλλά και το μήνυμα για/ από/ προς όλους τους εμπλεκόμενους στο εγχείρημα :) τι καλά! χιπ χιπ χουρέϊ
Τα επιλεγμένα «καλλιτεχνικά δίδυμα» θα αποκομίσουν επιπλέον: πιστοποιητικό συμμετοχής, τον κατάλογό της έκθεσης, μια καρτ-ποστάλ του έργου τους και φυσικά φυσικότατα ευρωπαϊκή αναγνώριση. Μετά μπορούν όλοι να γυρίσουν στις δουλειές τους…θα έχουν όμως να λένε στα παιδιά τους γι ‘αυτή την ανθρώπινη περιπέτεια…που αφύπνισε μιαν ολόκληρη Ευρώπη για το θέμα της φτώχειας.

Μα πώς φαίνεται ότι οι εμπνευστές αυτής της κίνησης είναι σίγουρα καμμένοι από τη βαρεμάρα χαρτογιακάδες που τρώνε κάθε μέρα βραστό λαχανάκι χωρίς πολύ πολύ λάδι? Φάε λάδι βρε και ίσως τότε καταλάβεις ότι η φτώχεια και οι φτωχοί άνθρωποι δεν έχουν τίποτα το εξωτικό. Μπες βρε άτιμε στη eurostat και ξεστραβώσου που νομίζεις ότι ζεις στη γή της αφθονίας...

Πώς να στο πω βρε παιδί μου για να το καταλάβεις....εσύ καλά είσαι στις Βρυξέλλες και κάνεις τον ευρω-δημόσιο υπάλληλο, παίρνεις γαμώ τα λεφτά και τα αποταμιεύεις γιατι δεν έχεις τι να τα κάνεις στη βαρετή αυτή πόλη...αλλά μάθε ότι γενικά το να έχεις δουλειά δε σημαίνει ότι δεν μπορείς να είσαι και φτωχός...

Δε θέλω να γράψω άλλο γιατί θα πω πολλές χοντράδες και θα υπερσυγχιστώ!

Συγχίσου κι εσύ πατώντας εδώ

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Ταξίδι στα Κύθηρα













O greedy luben επισκέφτηκε τα Κύθηρα το φετινό καλοκαίρι και έχει να πει τα εξής:

- Πολύ, μα πάρα πολύ παππούδι! Μιλάμε για το αγαπημένο νησί της 3ης ηλικίας…Θα τους βρεις κυρίως στο Καψάλι από νωρίς το πρωί για καφέ και κουτσομπολιό (συχνά μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους) και πολιτικές συζητήσεις (με ατάκες του στυλ ‘στη χούντα ήτανε καλύτερα’....). Και μετά απαντώνται στην παραλία για βουτιές μέχρι αργά το απόγευμα….ναι, καλά διάβασες, βουτιές για ώρες! Αν λοιπόν η γιαγιά σου και ο παππούς σου ψηφίζουν ΛΑΟΣ και είναι πολύ φιτ και εκδρομικοί τύποι ξέρεις που να τους στείλεις!
- Αν είσαι στα ντουζένια του έρωτά σου, εσύ και το αντικείμενο του πόθου σου έχετε βρει (άλλο) ένα μέρος όπου μπορείτε να περάσετε ήρεμα και ωραία τις διακοπούλες σας παρέα με άλλα ευτυχισμένα ζευγαράκια. Αν ειδικά η αγαπημένη σας ασχολία είναι να σαλιαρίζετε στην παραλία ή μέσα στην θάλασσα τότε μπίνγο! Οι ρηχές θάλασσες εξασφαλίζουν ότι δεν θα πνιγείτε άδοξα πλατσουρίζοντας χεράκι-χεράκι ενώ τα ζεστά νερά εγγυώνται μια καλή στύση σε περίπτωση που σας έρθει η όρεξη για τρέλες 
- Οι φίλες και οι φίλοι της ελεύθερης κατασκηνώσεως δύσκολα θα βρουν μια ήσυχη και λόουνλι γωνιά να στήσουν την σκηνούλα τους και να πουν: εδώ θα αράξω και θα διαλογιστώ με τα αστέρια (ο greedy luben δεν το ήξερε αυτό…). Kαι αυτό γιατί:
* οι περισσότερες ανοργάνωτες παραλίες με μεγάλη ακτή είναι ανατολικές (βλ. λίμνη, παραλία Παλαιοπώλης) και έχουν πενιχρή σκιά (τι να σου κάνει ένα κλαδί ελιάς;) με αποτέλεσμα να ξυπνάς κάθιδρος/η κατά τις 8 στην καλύτερη περίπτωση απλά και μόνο για να κάνεις μια βουτιά να δροσιστείς. Και μετά έχεις τις εξής 2 επιλογές: ή να κάτσεις κάτω από τον ανελέητο ήλιο (πόσο θα αντέξεις;) ή να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια προς αναζήτηση σκιάς στο κοντινότερο χωρίο. Και δεν λένε και πολλά ένιγουει. Δηλαδή μιλάμε για βότσαλο και θάλασσα με γλίτσα που δεν εμπνέει…Αν παρόλα αυτά πας, να θυμάσαι:
** Να πάρεις οπωσδήποτε μαζί σου κάτι για να εξασφαλίσεις λίγη σκιά
** Να μην την αράξεις πολύ κοντά στα βράχια γιατί παίζουν τυφλοπόντικες….οι οποίοι ακριβώς επειδή είναι τυφλοί δεν πτοούνται από την ανθρώπινη παρουσία…Αντιθέτως μάλιστα πρόκειται για μάλλον κοινωνικά ζώα που την επιδιώκουν πέφτοντας πάνω σου (κυριολεκτικά, επειδή δεν σε βλέπουν) με αποτέλεσμα να μην σ αφήνουν να αράξεις με την ησυχία σου τα βράδια. Αυτό βέβαια δεν είναι πρόβλημα αν α) επιδιώκεις κι εσύ την παρέα τους ή β)πάρεις μαζί σου μια γάτα…
* Παραλίες που πληρούν τις ιδανικές προδιαγραφές για φρι κάμπνικ δε θα βρεις…αλλά αν πας δυτικά θα απολαύσεις τουλάχιστον φανταστικά ηλιοβασιλέματα (όπου ο ήλιος φαίνεται να εκτελεί ένα ουαν μαν σοου για τα μάτια σου μόνο)! Εκεί θα βρεις την μικρή παραλία Αγ. Λευτέρης (μεγάλη η χάρη του) που είναι σχετικά απομονωμένη γιατί έχει χωματόδρομο αλλά δεν προσφέρει σκιά πέραν αυτής που σου εξασφαλίζουν τα βράχια μέχρι να ανέβει λίγο ο ήλιος το μεσημεράκι. Άλλη επιλογή είναι η εύκολα προσβάσιμη Λυκοδήμου. Αν θες να στήσεις σκηνή ξέχνα το γιατί είναι πολύ κοντή η ακτή και μαζεύει άπειρο κόσμο, κυρίως οικογένειες, από νωρίς το πρωί (Μιχαλάαακη όχι στα βαθιά παιδί μου). Μεγάλο ατού: οι βράχοι και η σπηλιά που προσφέρουν παχιά σκιά και η ηρεμία της νύχτας. Σλιπινγκ μπανγκ και φύγαμε για εκεί
- Μελιδόνι: η πιο όμορφη παραλία του νησιού, με φοβερά, διάφανα νερά! Αλλά είναι οργανωμένη με ξαπλώστρες και καντίνα. Ευτυχώς δεν μαζεύει σχεδόν καθόλου οικογένειες και ο κόσμος είναι γενικά χαλαρός.
- Νερόμυλος και λίμνες κοντά στο χωριό Μυλοπόταμος. Το φανταστικό τοπίο, η σκιά και τα δροσερά νερά σε αποζημιώνουν για τα 650 μέτρα κακοτράχαλου μονοπατιού. Απίθανο μέρος!
- Το νησί αποτελεί παράδεισο για τον νεόπτωχο καλοφαγά. Και εξηγώ: νόστιμο, μερικές φορές ιδιαίτερο και παραδοσιακό και κυρίως παρά, παρά πολύ φτηνό φαί θα βρεις εύκολα σχεδόν παντού. O greedy luben προτείνει κοντοσούβλι στο Καψάλι (δεν θυμάμαι το όνομα της ταβέρνας αλλά είναι η μόνη που έχει κοντοσούβλι και το διαφημίζει έξω απ το μαγαζί), Φιλιώ στον Κάλαμο (για μαγειρευτά και παραδοσιακά), Πλάτανος στο Μυλοπόταμο (φοβερό στιφάδο) και φυσικά, αν θες ψαράκια, στην κυρία Μαρία στα Λογοθετιάνικα θα τα απολαύσεις ολόφρεσκα χωρίς να χρειαστεί να χώσεις βαθιά το χέρι σου στην τσέπη (είδες πως σε φτιάχνω;).
- Χωριά, πολλά όμορφα χωριά με παραδοσιακά καφενεία. Σε μερικά από τα οποία θα βρεις μέχρι και φρέντο καπουτσίνο γιατί το νησί είναι σχεδόν Ιταλική αποικία. Χάιλαιτ το παζάρι στον Ποταμό κάθε Τετάρτη απόγευμα όπου ντόπιοι παραγωγοί πουλάνε τα προϊόντα τους! Προσοχή στον φαφούτη παππούλη στον πάγκο με τις διάφορες σάλτσες γιατί κλέβει με τα ρέστα (ο άτιμος).
- Φατουράδα ον δε ροκς: πεντανόστιμο παραδοσιακό ποτό στην καλοκαιρινή εκδοχή του
- Ο greedy luben δεν έκανε κλάμπινγκ οπότε δεν έχει πολλά να πει για το θέμα. Στους φίλους ωστόσο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών ή απλά στους κοτσομπόλιδες προτείνεται το μπαρ στο Καψάλι (δεν θυμάμαι το όνομα αλλα 2 υπάρχουν, δεν θα το χάσεις) όπου μπορείς πίνοντας το ποτάκι σου με θέα τη θάλασσα να παρατηρήσεις τον τρόπο που διασκεδάζει, χορεύει, ιδρώνει, φλερτάρει και κομματιάζεται η Ελληνοαυσταλιανή (σωστά το λέω; Μετανάστες 2ης και 3ης γενιάς) κοινότητα του νησιού! Δατ τσικ Καλλιόπη ντράιβς μι κρέιζι.

Αυτά και καλά να περάσεις. Ο greedy luben πέρασε τέλεια, τέλεια!

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

2ος γύρος βουτιές

πόσο γρήγορα περνά ο καιρός όταν περνάμε καλά στο γραφείο ε?
επιτέλους το greedyluben θα ξαναφύγει για διακοπές!
η υπομονή είναι αρετή. το μαύρισμα κρατά περισσότερο όταν το επιδιώκεις συντηρητικά. αυτά είναι!

Photobucket

τα λέμε προσεχώς :)

υ.γ. η συναυλία του Serj ήταν κατά 99% γαμάτη. εγώ ήμουν τόσο ούφο ώστε την είδα πολύ καλά αλλά δεν την άκουσα πολύ καλά. ναι! πήγα πολύ μπροστά προς τέρψη των ομμαθιών μου και όχι των αυτιών μου. μα πόσο μαλάκας?

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

bombing your ignorance/ defeating your insolence

μετράω τις ώρες ανάποδα. κρατάω παρόλα αυτά την ψυχραιμία και την αξιοπρέπειά μου. (σήμερα) ζω για τη στιγμή που θα πω "it's 5 minutes to Serj"!



μετά από αυτό το ποστ μου ορκίζομαι ότι δε θα ξαναγράψω για τον Serj. θα ξεχάσω το ονομά του και το greedyluben θα ασχοληθεί και με άλλες μουσικές με τον ίδιο ενθουσιασμό. νισάφι πια.

Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

αυτό το κουστουμάκι το θέλω!

Photobucket

μπιούτιφουλ!!!

μχμμμ, η κόμμωση θα με δυσκολέψει λίγο...

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

είναι μούρλια!

σήμερα ξεσκαρτάρω σελιδοδείκτες -μα πόσο δημιουργικά και παραγωγικά περνάω τη μέρα μου αλήθεια?- και πολύ χαίρομαι που ξαναβρήκα αυτό το βίντεο!
εντζόϋ αρτ μάϊ φρέντζ ;)

35mm from Pascal Monaco on Vimeo.

Concept / Layout: Sarah Biermann, Torsten Strer, Felix Meyer, Pascal Monaco
Animation: Felix Meyer, Pascal Monaco
Sound: Torsten Strer

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

....

τόσο πολύ που ιδρώνω τις τελευταίες μέρες έχω αρχίσει να πιστεύω ότι θα μπορούσα να είμαι rock star.

Αθήνα είσαι καμίνι και μου ματώνεις τα δόντια

για να καταλάβεις τι εννοώ δες όλο το επεισόδιο...
αν δεν τα καταφέρεις σημαίνει ότι
α. είσαι άνθρωπος χωρίς υπομονή
β. τα αυτιά σου είναι πολύ ευαίσθητα
γ. δεν έχεις χρησιμοποιήσει ποτέ το τρόλλεϊ ή/και τον ηλεκτρικό
δ. (άλλο ή δγ/δα)



αν σου λέει κάτι το βίντεο τότε βρες ένα τρόπο να αποδράσεις. εγώ προσπαθώ. δεν ξέρω όμως κατά πόσο τα καταφέρνω. λυγμ.

Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

enjoy your peace of mind, cos’ i will have the last laugh HA-HA!



δεν κρατιέμαι!


θέμα άλλο:

μετά από μια βδομάδα ταλάιπωρες διακοπές με απίστευτο όμως κέφι και μπρίο, ευτυχώς δε με ενδιαφέρει καθόλου που γύρισα στο γραφείο και που όλοι μου οι φίλοι είναι ακόμα σε διακοπές (χμ).
το μόνο που με απασχολεί είναι το αξιοθαύμαστο νέο μου μαύρισμα.
στο κάτω κάτω παρά το ότι είμαι όντως ένας ταλάιπωρος άνθρωπος- όχι επειδή στ' αλήθεια η ζωή μου είναι ταλαίπωρη από μόνη της- αλλά επειδή κατά πάσα πιθανότητα έχω ανίατο μαζοχισμό- για κάποιο περίεργο και σίγουρα πολύ μυστήριο λόγο το κέφι μου δύσκολα το χάνω (γενικά)/ ειδικά ίσως το χάνω πιο εύκολα.

πριν φύγω για διακοπές είχα γράψει ότι θέλω λέει να ακούω spaceape όταν θα την αράζω στην αιώρα μου....
η εν λόγω αιώρα στήθηκε (για 19 μόλις ώρες) σε μια παραλία στην κάρυστο που το πρωί μπανιαρίζονταν πιτσιρίκια και παππούδες- μόνο ένας νεαρός ήρθε, κάπνισε ένα τσιγάρο και έφυγε...τι πλάκα!
χαζεύοντας λοιπόν τη θάλασσα και σχολιάζοντας το γεγονός ότι οδηγήσαμε τόσα χιλιόμετρα για να κάνουμε τα μπάνια μας παρέα με την τρίτη ηλικία, θυμήθηκα τον spaceape. κουμπώνω τα ακουστικά στα αυτιά μου και προλαβαίνω να ακούσω 2,5 κομμάτια όταν μες τις μπασσάρες ακουώ και ένα "δική σας είναι η σκηνή?". τα όργανα μας προέτρεψαν- ομολογώ ευγενέστατα- να την κάνουμε σιγά σιγά, οπότε κι εμείς την κάναμε... και πήγαμε από 'κει που 'ρθαμε (καλύτερη παραλία χουρέϊ)!!!
είναι να μη θελήσω κάτι....
διακοπές λέει,η αιώρα και ο spaceape... αχ
με τους boards of canada είχαμε καλύτερη τύχη και το διάστημα από πάνω. τάβλα.

προηγούμενο θέμα:

17 αυγούστου θα πάω τρέχοντας να ακούσω και να δω τον Serj με τους F.C.C. ή/και 8μελή κλασική ορχήστρα (οι πληροφορίες είναι μυστήριες) και με πολύ καλό support τους Viza (πρώην Visa). ωραιότατα! ντόλτσε βίτα!

πι.ες. ότι και να γίνει το greedyluben γελάει τελευταίο και μάλιστα με την καρδιά του. να το ξέρεις. έτσι γενικά.

το καλοκαίρι ακόμα καλά κρατάει!

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

καλοκαιράκι χιπ χιπ χουρέϊ



μέσα στην αιώρα θέλω να ακούω τον spaceape....

Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

B- FEST 2010 @ καλών τεχνών, πειραιώς 256

πέρα από τις συζητήσεις και τις ταινίες, τις παραστάσεις, τις εκθέσεις και τα άλλα καλά... ανυπομονώ για







επίσης τσεκάρω και την κυρία από 'δώ



όλο το πρόγραμμα εδώ: b-fest 2010
και για πιο λιανά εδώ: opencalendar

Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

oi va voi 13/5 @ κύτταρο

You can't fool me
I've seen what you'll be
I know what you are



το greedy luben και όλο του το σόι ήταν εκεί (0.o) yuppi!

oi va voi @ myspace

Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

ο κόσμος δεν κερδίζεται με προσευχές

Προσχέδια για τη Μακρόνησο V

Έτσι έμαθα πόσο βαριά είναι η άμμος
Πόσο σκλήρή είναι η πέτρα που δε σπάει
Πώς ξεριζώνονται τα σκίνα κι οι αφάνες
Η άμμος έμεινε για πάντα μες στο στόμα μου
Η πέτρα για πάντα στην καρδιά μου
Τ' αγκάθια μείναν για πάντα καρφωμένα μες στα νύχια μου

Τίτος Πατρίκιος


Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Έκπληξη απ' τα παλιά....

Photobucket

Ολοκαίνουριο Γκρόβερ με 19 ακυκλοφόρητα κομμάτια της περιόδου '81-'91 από συναυλίες, πρόβες και κασσέτες.
Υπέροχο?
;D

βρείτε το εδώ:
Γκρόβερ - Σκληρές Λέξεις CD

τσεκάρετε εδώ:
@ myspace

και εδώ:
@ discogs

υ.γ. θένκ γιου V

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

για γέλια και για κλάμματα/ απελπισίας συνέχεια

http://www.connection.gr/eblog/connection-gr-editorial/epidoma-pc.html

άραγε ξέρουνε πως λειτουργεί το ποντίκι ή θα το κουνάνε πέρα δώθε μπροστά στην οθόνη σαν τηλεκοντρόλ?

ό,τι να 'ναι...

"Η αυτοκρατορία των ανάπηρων"

Το 1ο blog που δημιουργήθηκε με αφορμή τις ειδήσεις των 20.00 - 3 ωρες μετα, για να είμαστε ακριβείς. 3 ώρες στις οποίες μεσολάβησε η πρώτη γεύση του τέλους μιας εποχής. Πάνω από μια σαλάτα με τόνο (κονσέρβα).
"Να πάρουμε στραγάλια πριν ανέβει το ΦΠΑ!"
"Μαλάκα! Να μια καλή ιδέα!"
Μετά ήρθε η απελπισία....με το που συνειδητοποιήσαμε τι λέγαμε...
Να πάμε στην πορεία της πρωτομαγιάς ήταν η πρώτη σκέψη. Η δεύτερη ήταν οτι όλοι αυτό θα κάνουν, οτι δεν μπορεί, αυτή η κατάσταση θα ξυπνήσει τον μέχρι τώρα βολεμένο μικροαστό, τον συνάδελφο απο το διπλανό γραφείο, τους νοικοκυραίους, τον ακαδημαϊκό, θα ενώσει έλληνες και μετανάστες. Εμάς μας ξύπνησε. Για τα καλά.
Η τρίτη σκέψη ήταν να αρχίσουμε blog. Είναι ένας τρόπος να εκφράσουμε ένα -μάλλον- ελάχιστο κομμάτι του τι σκεφτόμαστε και πως νοιώθουμε προσπαθώντας να αναπνεύσουμε μέσα σε ένα πηγάδι με σκατά. Ένας τρόπος ή ίσως ο μόνος που μας έρχεται στο μυαλό? Γιατί άλλους δεν μάθαμε μεγαλώντας στην κοινωνία της δημοκρατίας, της αφθονίας και πίστης οτι τα κακά είναι πίσω μας. Τα κακά είναι δίπλα μας, γύρω μας, και το χειρότερο, είναι και μέσα στο μυαλό μας. Το αποψινό βράδυ είναι σκέτη απελπισία. Φαντάσου, ακούμε ένα live Τρύπες από την Καρδίτσα. Ίσως επειδή αυτές οι μουσικές και αυτά τα λόγια μας ξυπνάνε την "επαναστατική" εφηβεία και επείδή ίσως σε εκείνες τις μνήμες ψάχνουμε τώρα να βρούμε το σπίρτο που πρέπει να ανάψουμε. Ελευθερία και πάθος και το κεφάλι ψηλά - η έπαρση του να νιώθεις όχι τόσο μικρός και ασήμαντος, αλλά κομμάτι του συνόλου. Ναι, ακόμη και μέσα σ' εκέινες τις θλιβερές σχολικές αίθουσες.

(Ακολουθεί αποκάλυψη).

Τελοσπάντων, ας το γράψουμε πριν το ξεχάσουμε, η κεντρική ιδέα για απόψε είναι ότι καταργούνται οι τάξεις, και μάλιστα με ραγδαίο ρυθμό.
Ισως φαίνεται άσχετο αλλά υπάρχει πολύ σκέψη πίσω απ αυτό. Εχει να κάνει με την αδυναμία μιας γενιάς να ενταχθεί σε ταξικούς κοινωνικούς σχηματισμούς. Γιατί η έννοια της τάξης είναι τόσο παρώχημένη σήμερα πού είναι δύσκολό ακόμα και το να εκφραστεί αυτή η σκέψη με σαφήνεια. Είναι η αίσθηση της εποχής, ένα habitus (όποιος θέλει να ρίξει ντομάτα, ελέυθερα). Το ζουμί είναι ότι βιώνουμε κοινωνική ιστορία (πολύ φοβάβαι, αλλά παράλληλα κωλοχαίρομαι) εν τη γεννέσει. Νιώθεις λοιπόν μια σχετική σχιζοφρένεια σκεπτόμενη/-ος αν τελικά όλες οι σχέσεις μέσα σε μια κοινωνία καθορίζονται πλέον μόνο από ένα φτηνό δίπτυχο ντυμένο ως δημοσιονομική εξυγίανση: τους φτωχούς και τους πλούσιους, τα ψίχουλα και τα λεφτά. Και οι φτωχοί είναι πολλοί. Εχουμε το λόγο να αντιδράσουμε καθώς η επιβίωση μοιάζει κατόρθωμα και τα δικαιώματα φαιδρό αστείο.Νισάφι πιά!
Ας βγούμε στους δρόμούς να τα πούμε εκεί. Ενωμένοι αυτή τη φορά, κατα προτίμηση, γιατί θα μας πιουν το αίμα με το μπουρι της σόμπας.
Άστα. Απελπισία.